Soms heb je van die dagen dat je even de trein uitstapt. En dat je even stilstaat bij je leven. En hoe je eigenlijk precies beland bent waar je nu bent.
Gepaard met een snufje melancholie weeg ik mijn leeftijd af tegen mijn persoonlijke situatie, tegen mijn professionele situatie en tegen mijn bankrekening. En dan kom ik erachter dat dat allemaal nou niet helemaal is zoals ik het vooraf allemaal had gedacht. Maar door de jaren heen word je door schade en schande wijzer en realiseer je je elke dag weer een beetje meer dat sprookjes niet bestaan. En dat het vooral aan jezelf is om iets van je leven te breien en dat je daarbij vooral niet te vaak moet rekenen op anderen.
En dan ga ik denken aan vroeger. Toen ik dat allemaal nog niet wist. Of toen ik eigenlijk bezig was met daar achter te komen. Soms vraag ik me wel eens af waar ik nu mee bezig ben om achter te komen. Wou ik soms dat we twintig jaar verder waren en ik terug kon kijken naar nu. En dat ik me dan zou realiseren dat alles met een duidelijke reden gebeurt. Maar dat weet ik dan pas. Achteraf. Maar inmiddels kan ik wel zeggen dat ik reeds een achteraf heb.
En wat is nou het leuke?? Ik blog al sinds 2006. 2006! Dat is al bijna acht jaar! Ik woonde toen nog op Curaçao, studeerde nog aan de UNA, werkte nog voor Hilton. En ik schreef toen veel. Best wel veel. Over alles wat me toen bezighield. En wat is het leuk om dat terug te lezen! Hoe ik mezelf ophing aan mijn toenmalige Argentijnse vriend. Hoe hij mijn leven en beslissingen bepaalde (nu denk ik: dat ik dat heb gepíkt!). Mijn buluitreiking, vakanties naar Nederland, vakantie naar Barbados, vijf maanden Argentinië, terug naar Nederland, zonder vriend, die weigerde bij me te komen en besloot zijn eigen weg te gaan. Aan het werk, mijn eerste baan in Nederland. Sneeuwende winters. Geen contractverlenging. Werkloos worden, acht maanden. Failliet raken. Weer werk vinden. Alles veranderde constant en bleef maar veranderen. Het enige dat constant is gebleven is mijn huisje. En die heb ik nu nog steeds. Al bijna vijf jaar inmiddels.
Ik blogte destijds op wordpress. Maar omdat ik daar niet goed mee uit de voeten kan, heb ik eind 2011 besloten hier op blogspot verder te bloggen. Bevalt veel beter. Ik heb een aantal stukjes geselecteerd. Een aantal stukjes door de jaren heen. Vanaf 2006. Toen ik nog student was. En pas 24 was. Ik beloof dat het leuke, grappige, maar ook ontroerende stukjes zijn. En al die stukjes, al die teksten samen, die hebben ervoor gezorgd dat ik ben waar ik nu ben. Wat een leven heb ik al achter de rug. En wat mag ik toch echt niet klagen. Het is niet zoals ik het vooraf had gedacht, maar het is eigenlijk allemaal nog veel leuker! En vooral interessanter!
Lees mee!
In oktober 2006 ging ik een keertje shoppen met een vriendin. Ik herinner het me écht nog, omdat ik op Curaçao bijna nooit shopte.
In februari 2007 wilde ik al terug naar Nederland en was al bezig met solliciteren:
In april 2007 ontmoette ik een Amerikaanse vrouw in het hotel waar ik werkte. Samen met haar ben ik op duikles gegaan (en ben ik vlak voordat we onder water gingen, afgehaakt):
Mijn buluitreiking in juni 2007:
Vier jaar op Curaçao, vier jaar kaartjes uit Nederland ontvangen. Een hele deur vol!
In augustus 2007 deed ik voor het eerst aan Sonja Bakker en vlogen de kilo's er van de verkeerde plek af:
Eind augustus 2007: Het resultaat van mijn eerste Sonja Bakker dieet (ik ben er nu overigens weer mee bezig):
September 2007: toenmalige boyfriend ging voor zijn werk naar Barbados:
Ook in september 2007. Lenn werd geboren! Hij zit nu al bijna in groep 4...
In oktober 2007 was ik twee weken in Nederland en ging ik een dagje shoppen met mijn moeder in Zwolle:
Eind oktober 2007 was ik op bezoek bij toenmalige vriend in Barbados:
Dit is een grappige. Over de laatste dagen op Curacao in november 2007, vlak voordat we naar Argentinië vertrokken:
Januari 2008. Hitte in de Argentijnse jungle:
De Argentijnse mentaliteit in februari 2008:
Gele koorts in Argentinié in maart 2008:
Het oude vrouwtje dat ik tegenkwam in de supermarkt in Argentinie. Net toen ik besloten had dat ik alleen naar Nederland zou gaan. Wat achteraf gezien het begin van het einde was. Ik herinner me het nog precíés:
Over vier dagen reizen. Van Posadas naar Denekamp. April 2008:
Een grappige. Over mijn gewicht:
Terug in Nederland!!! Om te blijven. Om niet meer weg te gaan. En ook nooit meer ging. Eind april 2008:
Wat was het wennen om weer terug in het Hollandse te zijn! Mei 2008:
Op mijn 26e werd ik 19 geschat. Op mijn 31e word ik 25 geschat. Wat zal het op mijn veertigste zijn? Ik schreef dit stukje op mijn 26e verjaardag in juni 2008. Het voelde alsof ik al heel oud was!
Keuzes in werk, net voordat de crisis in 2008 toesloeg. Ik wist gewoon níét waar ik moest solliciteren, zóveel vacatures. Kan ik me nu níéts meer bij voorstellen:
In juli 2008 schreef ik dat ik mijn vriendje miste. Mijn vriendje die maar niet naar Nederland kwam. Zou hij mij ook gemist hebben?
In juli 2008 kon ik kiezen uit twee banen! Twee!!! Ze lagen voor het oprapen!
Een bedrijfsongeval in augustus 2008 toen ik net begonnen was met werken. Erg grappig:
In november 2008 vond ik dat de tijd vloog en zag ik voor het eerst in járen weer sneeuw:
In december 2008 vond ik het nodig om weer eens over mijn vriendje te schrijven. Wat was ik het toen al zat, maar wat voelde ik mijn schuldig en rottig dat ik dat zo voelde:
Een week later kwam deel 2. Vriendje zat inmiddels in Bermuda. Waar? In Bermuda! Nee, dat ligt niet in Nederland, nee:
In januari 2009 was ik bij hem geweest in Bermuda:
In februari schreef ik over hoe het was in Bermuda. Maar het stuk tekst is niet helemaal waar. Het was namelijk niet helemaal meer zoals het was. Alleen wilde ik dat toen niet toegeven:
Grappig stukje! In mei 2009 schreef ik over klussen in mijn nieuwe huis. Waar ik nu nog steeds woon:
Eind mei 2009 sliep ik voor het eerst in mijn nieuwe stulpje:
In juni 2009 kwam vriendje naar Nederland:
In dit stukje is hij er daadwerkelijk:
Ook in juni 2009. Het einde van mijn eerste baan kwam in zicht. Crisis!:
In juli 2009 schreef ik over mijn matrassenjacht. Grappig, want de matrassen die ik toen kocht zijn allang weer vervangen:
In juli 2009 trouwde mijn vriendin F:
In september 2009 was mijn relatie uit en was ik werkloos. Instortingsgevaar:
In oktober 2009 voelde ik me vreselijk leeg en down:
Eind oktober 2009 vroeg men zich af of ik al wel een rijbewijs had:
In november 2009 schreef ik eindelijk over het einde van mijn relatie. Het duurde even voor ik het onder ogen wilde zien. En tóch was ik in diezelfde periode ook aan het daten met iemand. Iemand anders welteverstaan. Wat een rare tijd!:
Ik paste in die tijd veel op op mijn nichtjes:
In januari 2010 solliciteerde ik me súf! Wat een andere tijd dan anderhalf jaar daarvoor. Ik kwam wel iets grappigs tegen:
O, o, o, wat zat ik in een diep zwart gat in januari 2010. Dat die tijd maar nooit meer terug mag komen:
Ik schreef me spontaan in op een datingsite en dat streelde mijn ego:
In februari 2010 werd ik er vacatureluurs van:
Dit is een grappige. Ik spotte iemand die porno keek:
Eind februari 2010 vonden ze me te lief. Achteraf gezien was ik dat ook. Ik had er gewoon de energie niet voor om mezelf te zijn en überhaupt met mensen te praten. Wat een rottijd was het toch!:
In maart 2010 snakte ik, na een horrorwinter, naar de zon. Heel even kwam hij tevoorschijn:
Een grappige. Over kunstmatige intelligentie in een bus. Omdat ik toen nog steeds geen auto had. Maart 2010:
Ook in maart 2010. Ik was failliet. Blut. Had mega achterstanden. Ik had geen werk. En kon echt niets vinden. Ik schreef me in bij een horecauitzendbureau. En wat was het fijn om weer lekker bezig te zijn. Al zette het niet echt zoden aan de dijk:
In april 2010 vond ik een nieuwe baan! Heel leuk stukje!:
En in de zomer van dat jaar werd ik zomaar gespot als fotomodel. Het moest allemaal niet veel gekker worden:
Mijn all time favorite. In september 2010 schreef ik over september van het jaar ervoor. Afscheid nemen van mijn grote liefde:
In oktober 2010 begon het eerste seizon van The Voice en zag ik toch zomaar een oude bekende:
En in februari 2011 ging ik naar Costa Rica. Op bezoek bij een oude vriendin. Om voor het eerst in meer dan twee jaar weer weg te gaan uit Nederland. Het was een en al heerlijk!
Verder was het stil in 2011, maar ik weet nog wel dat het een ontzettend leuk jaar was. In november pakte ik het bloggen weer op. Gewoon hier op blogspot!
Veel leesplezier!
